Eğitim demişken devam edelim istedim.
Büyük şehirlerde eğitimin bir çok sıkıntıları mevcut.Özellikle İstanbul gibi metropol kentlerde ve bir de aşırı göç alması münasebetiyle,eğitimde kalite de düşüyor.
Hemen her yıl o kadar okul açılmasına rağmen,mevcutlar bir türlü istenen seviyelere düşürülemiyor.Araç-gereç yetersizliği illa ki oluyor.Teknolojiyi takip edememe de bir başka problem…Ancak eski dönemlere göre de ilerlemeler de yok değil.
Bir de şehir merkezinden uzak,memleketin uzak köşelerine gidip,oralarda öğretmenlik yapan öğretmenlerimiz var.Yolları yol olmayan,sınıflarına sınıf denmeyen,günde bir gün merkeze giden arabayı kaçırınca,gideceği yere gidemeyen,pek çok imkandan yoksun uzak diyarlarda çalışan öğretmenlerimiz de var.
Eğitim demişken;işte onlardan birisi de kardeşim kadar sevdiğim yeğenim.Senin bu şartların üstesinden geleceğini biliyorum.Tüm arazi şartlarına uyumlu bir donanıma sahip bir kişi olarak,gittiğin yerin yurdum insanlarına elinden gelenin en güzelini sunacağından da eminim.Sen ve senin gibi düşünen gençlerimiz.Sizler Türk istikbalinin asil evlatlarısınız.Uzak diyarlar diye işinizi savsaklamazsınız.İşinizin hakkını fazlasıyla verirsiniz.
Sen; aziz ve alî kardeşim.Görevinde üstün başarılar dilememe gerek bile yok.Oradaki öğrenciler ve veliler adına,Allah razı olsun diyorum.Ve yine biliyorum ki sen yüreğinde yanan eğitim ateşinin sönmesine izin vermezsin. Söndürtmezsin.Söndürtmeyesin…
